Introductie Margreet van Donselaar

Log d'kring 
Dichten is stilstaan bij wat is. Een moment van verstilling in een soms jachtig leven. En daarbij spelen met taal. Kan die zeggen wat ik bedoel?

Vanaf november 2008 ben ik lid van de dichterskring. Het is verhelderend elkaars gedichten te lezen en erover te praten. Ieder leert van elkaar. Daarbij stimuleert de kring mij om over uiteenlopende themax92s te dichten.

februari 25, 2011
By on 22:06
Meerdicht juni 2008, Opdracht: herschrijf een oud gedicht

Jeroen Warmerdam

 

jawoord

 

Dxe0t is nou zo leuk aan trouwen

Een hele dag je liefde uit te stallen

En boven alles uit te schallen:

x93Ik hou van jou!!!x94

 

(augustus 2003)

 —————————————————-

 

Ineke Hoonakker

 

OUDE VERSIE (september 2000)

 

Terugkeer

 

Zijn wereld was heel klein begonnen,

Hij zelf het centraal middelpunt,

Zowel ingangs- als uitgangspunt,

De rest daarbuiten onontgonnen.

 

Dan heeft hij rondom uitgesponnen

Langer, breder, hoogtepunt,

De wereld heeft hij aangekund,

Zijn begrenzing overwonnen.

 

Nu zijn de jaren terug begonnen

Vrienden en haar sterk uitgedund,

En in zich zelve ingesponnen

 

Vindt hij zijn eigen zwaartepunt.

Hij keert terug naar eigen bronnen

Terug naar eigen middelpunt.

 

 

NIEUWE VERSIE

 

Terugkeer

 

Ingesponnen in zichzelf

kijkt hij terug naar vroeger

toen de wereld groter was

dat weet hij nog heel goed

 

Leunend op herinneringen

keert hij terug naar het begin

toen de cirkel net zo groot was

als nu, gekrompen door de tijd

 

Daartussen waren groter kringen

Alles kon hij, alles groots

De kringen trokken terug naar binnen

De rimpeling bijna gewist

 

Geconcentreerd nu in zichzelf

leeft hij in eigen middelpunt

de wereld is surplus geworden

het verdwijnpunt haast bereikt

 —————————————————-

 

Willem Houtgraaf

 

OUDE VERSIE (december 2003)

 

Gelijk

 

Het is vaak met gemak te traceren

Een studie, systeem om van te leren

Te zoeken naar een afgebakend gebied

Een feest van kennis, logisch makend een lied

 

Domein van hoge scholen, universiteiten

Gebouwen, gonzend van de aan te tonen feiten

Centraal en stil, zo ligt een hoog terrein

De faculteit van x92t persoonlijke zijn

 

De dromen, wensen van de kindertijd

Ook weggestopte, veel vergeten spijt

Een weinig inzicht hierin maakt ons rijk

 

Het felbegeerde ligt in ons verschiet

Professor worden we toch hierdoor niet

We vinden wel, steeds toonbaar, ons gelijk.

 

NIEUWE VERSIE

 

Gelijk

 

Ze zeggen

door een studie

in een logische gedachte

bij kennis van de feiten

is het binnen handbereik

 

Ze wijzen

naar hoge scholen

de universiteiten gonzen

van de betere bewijzen

daar is het te krijgen

 

Ze claimen

de absolute wetenschap

en buiten het gebouw

van waarheid en het kenbare

zoeken ze geen helderheid

 

Ze ontwijken

de persoonlijke emoties

de gevoelens liggen braak

over dromen en het collectief bedrog

kunnen ze niet praten

 

Ze vergeten

de dromen en belevenissen

de innerlijke faculteit

de analyse van het eigen wezen

en vinden slechts een vreemd gelijk

—————————————————-

 

Guus Assen

 

gestolde beweging

 

Ik zie en sluit mijn ogen

waar is nu de hand

die door haar haren streelt?

waar is de vogel

die boven de boom vloog?

mijn beelden zijn versteend

 

ik open mijn ogen

nieuwe momenten

bewegen zich voort

naar uiteindelijke stilstand

—————————————————-


By on 22:00
Meerdicht mei 2008, Geest

Jeroen Warmerdam

 

Regen

 

Plassen alom.

Zoals mijn lichaam zich laaft

Aan x92t water dat de aarde drinkt

Zo gulzig taalt mijn geest naar hemelwater.

—————————————————-

 

Guus Assen

 

pandora

 

In het verlaten land

is hij alleen

 

de goden geven hem

een vrouw

mooi, intelligent

en vooral nieuwsgierig

 

zij opent zijn gedachten

schrikt

het is te laat

voor haar

blijft alleen de hoop over

—————————————————-

 

Ineke Hoonakker

 

GEESTIG  GEESTELIJK  GEESTVERWANTSCHAP

 

De geest krijgen is het begin van

onbedaarlijk leven

 

maar ook van

beschrijflijk gelukkig zijn

besuisd genieten

gerept zijn door ervaring

enigheid voelen met de schepping

verhoopt zijn in verwachting

vergankelijk blijken in het nu

verzoenlijk raken met het bestaan

 

wat je maakt tot gelofelijk

verbiddelijk in meegaandheid

behouwen naar anderen

herbergzaam in jezelf

zinnig in contact

middellijk in geduld

ophoudelijk in de eeuwigheid

verschillig naar alles

 

Daarna kun je

hopelijk

onbevangen

de geest geven.

—————————————————-

 

Willem Houtgraaf

 

Spoken

 

Ze lijken niets in elk geval

dringen binnen

alsof het niets betekent, maar

bepalen achteloos de dag

 

Ze komen als een kleine zin

blijven slapen

of worden al meteen actief

de gastheer voelt ze als zichzelf

 

Ze groeien tot actieve wil

worden sterker

zolang hun drager niets bemerkt

hun macht beschouwd als eigen kracht

 

Ze wijken als ze zijn betrapt

geven ruimte

het liefst voor soortgenoten, soms

vervult een mens zijn eigen wens

—————————————————-


By on 21:54
Meerdicht april 2008: Nieuw

Willem Houtgraaf

 

Onbewust

 

De trage tred van jaren

maakt van alles meer hetzelfde

het nieuwe schooljaar weer

onvoldoende voor verandering

nieuwe vrienden overheersen

zoals het jaar ervoor

 

Het ruige ritme van seconden

beseft zo weinig van herhaling

hartslag, adem, zelfs de ogen

een nieuwe dag, dezelfde tred

 

Onbewust begint het nieuwe leven

dat door fotox92s zichtbaar wordt

—————————————————-

 

Jeroen Warmerdam

 

Is dat het nieuwste?

Ik zie je nauwelijks meer,

maar ik kan je horen:

jouw opgewekte stem,

nu gefluister, dan geschater

en aan de andere kant

van het lijntje dat maar niet wil breken:

gelach.

En wie is Ben?                                  

Jij hebt al afgegeten.

Ik moet maar zien.

 

Nieuw zeer.

—————————————————-

 

Guus Assen

 

integratie

 

In de buik

groeide zij op met de taal

van haar moeder

haar land

 

wordt nu overheerst door mensen

met vreemde geluiden

zij zwijgt wanneer zij spreken

zij praat alleen in de nacht

 

gebaren maken haar duidelijk

ze mag bestaan

langzaam neemt zij de klanken

wordt begrepen door de ander

huilt, lacht en danst

met degene die haar deed zwijgen

 

het nieuwe is nu oud geworden

en ook vertrouwd

ook al is het niet meer

haar taal

haar land

—————————————————-

 

Ineke Hoonakker

 

VOORJAARSSCHOONMAAK

 

Wegens lente geopend

ramen, deuren

en de kasten opgeruimd

staat netjes

ik vind voorwerpen

zo oud en vergeten

dat ze weer nieuw zijn

 

Eigenlijk zou ik altijd

zo willen kijken

dat alles nieuw is

elke dag

grote schoonmaak

in mijn hoofd

ieder uur

aandacht

tot verrassingen.

Vernieuwend bestaan.

—————————————————-

 

Rina Brants

 

nieuw

 

ooit was oud nieuw

het moest  nog wennen

het glom je tegen

maar ging  nog stroef

het oude vertrouwde

paste wel goed

je kon er op leunen

trok het om je heen

het was er gewoon

nieuw is als schoenen

ze glimmen maar knellen

nieuw loop je in

pas na pas

tot het gekreukeld

gevouwen, beduimeld

weer past in de pas.

—————————————————-


By on 21:47
Meerdicht maart 2008: Opdracht: associatie-serie

Er waren twee voorbeeld gedichten gegeven. Naar keuze kon xe9xe9n van de gedichten gekozen worden om aan de hand van dat gedicht te associxebren om tot een eigen gedicht te komen. Hieronder volgen eerst de twee voorbeeld gedichten, daarna de versies die de leden van de dichterskring crexeberden.

——————————-

——————————-

Voorbeeld gedicht 1

——————————-

Weggaan
——————————-

——————————-

weggaan maakt niet veel geluid
niet meer dan herfstbladeren
die opstuiven in de wind
de boom blijft verweesd achter
nu zijn stem op het tuinpad ligt
en geluiden dempt
haast onhoorbaar
je voetstappen
die zich verwijderen
alleen wie achterblijft
weet hoe afscheid klinkt

——————————-

Fatima Ualgasi

——————————-

—————————————————-

——————————-

Voorbeeld gedicht 2

——————————-

           Het breken van water

——————————-

——————————-

de kikker die ik met mijn rechtergymp een trap gaf
was niet de verspringende kikker
wel een kiezelsteen die van het asfalt
het asfalt van de brug
een duik in het slootje beoogde
en daar in een valscherm van druppels in de lucht
spring-en vallende druppels
een frons in het grensvlak van water en lucht brak

——————————-

Pim te Bokkel (1983)

Uit: Wie trekt de regen aan (2007)

——————————-

—————————————————-

——————————-

Jeroen Warmerdam

——————————-

——————————-

Jij

——————————-

——————————-

De wereld is niet uit haar baan gevlogen

evenmin verdween de melkweg

in een groot zwart gat

maar ik merk zo sterk

terwijl de wereld

op het internet en ver daarbuiten

nieuwtjes en haar kennis deelt

dat ik zit opgescheept met mijn verlies

dat dieper wordt

met elke nieuwe dag die ik aanvaard

——————————-

—————————————————-

——————————-

Guus Assen

——————————-

——————————-

Plotseling

——————————-

——————————-

de muis

die ik met mijn linkerhand

rechts een duwtje gaf

was niet de muis

die in het verloren pand

op zoek naar voedsel

een kat tegen kwam

en

die in een onzichtbaar moment

meer succes had toen hij hapte

dan ik klikte

——————————-

—————————————————-

——————————-

Rina Brants

——————————-

——————————-

pasen 2008

——————————-

——————————-

wat een zalig pasen

was dat

jij naast me

als kuikentje

net uit het ei

donzig als de sneeuw

die nu koud

op mijn hart ligt

——————————-

—————————————————-

——————————-

Ineke Hoonakker

——————————-

——————————-

VERBAND

——————————-

——————————-

Hij heeft zijn enkelband gescheurd

zoals een blad van de kalender

een dag voorbij

van vreugde en verdriet

dat hij vergeten is

voordat het was gebeurd

De dag duurt nu zo lang

als slechts een schrikkeldag kan zijn

zo extra zonder uitzicht

behalve dan de angst

om ooit te vallen.

——————————-

—————————————————-

——————————-

Willem Houtgraaf

——————————-

——————————-

Hard

——————————-

——————————-

Muziek is geen lawaai

niet meer dan vlagen van de storm

die tuinstoelen optilt en weer neersmakt

bewogen zit hij in de kamer

nu de boxen trillen van geluid

en zijn hersens worden aangeraakt

haast onmerkbaar

je huilende woorden

die langzaam aan verstommen

slechts wie de ander liefheeft

begrijpt hoe harde woorden klinken

——————————-

——————————-

—————————————————-

december 7, 2009
By on 21:47
Meerdicht februari 2008, afscheid

Guus Assen ——————————-

——————————-

Geen afscheid

——————————–

——————————

Ontkleed staren bomen

naar hun haren

die liggen op stapels

in een kaal landschap

——————————

uit het verlorene

komt hier en daar een rookpluim

soms met vlammen, meestal as

——————————

de avond maakt gedrochten

in het licht van de maan

die glimlacht

——————————

nog even

en ik kan niet meer doordringen

tot hun onbedekte huid———————

——————————-

—————————————————-

——————————-

Ineke Hoonakker——————————-

——————————-

——————————-

EVOLUTIE

——————————

——————————

Trekkracht voelen

fijn

Aangetrokken

zijn

——————————

Binding maken

lijn

Vast verbonden

zijn

——————————

Afscheid nemen

pijn

Afgescheiden

zijn

——————————

Vrijgelaten

blij

Losgelaten

vrij——————————-

——————————-

—————————————————

——————————-

——————————-

Willem Houtgraaf

——————————-

——————————-

Verandering——————————-

——————————-

——————————-

Vandaag begrijp ik bomen

gerust, in alle bossen

verlicht door zonnestralen

begrip bevindt zich op de paden

——————————-

Naar morgen zie ik wolken

verdwaasd, en tussen takken

verspreid zich iets als leegte

ik zoek en zie geen vaste lijnen

——————————-

Wanneer de mist weer optrekt

is elke boom verandert

het oude bos verdwenen

x91t vertrouwde uitzicht is niet meer——————————-

——————————-

—————————————————

september 17, 2009
By on 19:48
Meerdicht januari 2008, Dingen in de poxebzie

Jeroen Warmerdam——————————-

——————————-

Dingen die voorbij gaan

——————————–

——————————

Mijn eerste schooldag,

mijn laatste,

formules,

namen van ministers,

regels, ongeschreven wetten,

wanneer ons elftal scoorde,

de eerste kus,

en die nog volgden,

ze dingen alle mee naar de vergetelheid,

maar de aarde

die mij geen dag niet droeg

mij geen maaltijd liet verbeuren,

ligt verankerd in mijn dankbaarheid.——————————-

——————————-

—————————————————-

——————————-

Ineke Hoonakker——————————-

——————————-

DIALOOG

——————————-

——————————-

Het ding is rond

Nee vierkant

Het ding is groot

Nee klein

Ik vind het mooi

Ik ook

——————————-

Het ding is groen

Nee blauw

Ik vind het hemels

Nee juist aards

Het trekt mij aan

Mij ook

——————————-

Waarover praten zij

Die twee bij dat gedicht

——————————-

Het ding is enkel woorden

Maar daarom juist zo creatief

Het is maar

Wat je er in ziet——————————-

——————————-

—————————————————

——————————-——————————-

Guus Assen

——————————-

knellend

——————————-

——————————-

Mijn twee vrienden

staan op me te wachtend

iedere ochtend weer

——————————-

ze geven mij

veiligheid, zekerheid, bescherming

de hele dag begeleiden ze me

ik kan niet zonder

——————————-

op het eind van de dag

voelt hun aanwezigheid

als een beklemming

——————————-

opgelucht bevrijd ik mij

van mijn zelf gekozen corset

eindelijk kan ik

met de voeten op de bank——————————-

——————————-

maart 30, 2009
By on 22:11
Meerdicht november 2007, Donker

Guus Assen

——————————-

——————————-

Krochten

——————————-

——————————-

Tijdens het liefkozen

doodde hij haar en

bewaarde stukken

in een kist

——————————-

diepgevroren

zat hij in de volle zon

te luisteren naar

de mattheus passion

——————————-

de hitte was ondraaglijk

het stroomnet viel uit

——————————-

stank dreef

hem in handen van de psychiater

die

volkomen in het duister tast.——————————-

——————————-

——————————-

—————————————————-

——————————-

——————————-

Ineke Hoonakker——————————-

——————————-

——————————-

DE NACHT VAN DE NACHT

——————————-

——————————-

Lang geleden

heeft de zon zijn weg

rond de aarde gevonden

——————————-

zodat het

nu eens licht

dan weer donker is

——————————-

Laten we dat

vooral

zo laten

——————————-

Altijd heeft de mens

licht  en donker

in zijn leven

——————————-

zodat hij

nu eens blij

dan weer droevig is

——————————-

Laten we dat

vooral

zo houden.——————————-

——————————-

——————————-

—————————————————

——————————-

——————————-

Jeroen Warmerdam

——————————-

——————————-

In het donker

——————————-

——————————-

In de schaduw van de Aarde

voel ik me beter.

Dan kan ik sterren plukken

en laat de morgensterren

en ook de rozen

voor wat ze zijn.

——————————-

In de schaduw van de Aarde

voel ik me beter,

van lichte duisternissen

tot het echte zware donker,

want licht is lang niet

altijd metgezel.

——————————-

In de schaduw van de Aarde

voel ik me beter.

Hier kan ik dagen plukken,

ik zal ze niet verslapen.

De rustelozen

vergapen zich.

——————————-

——————————-

—————————————————

——————————-

Willem Houtgraafx97

—————————-

Donker

—————————-

—————————-

explosie van gedachten

wil, maar dan nergens heen

voorbij ruimte

niets, en dan ertussen

—————————-

de waarheid van een grot

stil, maar dan hoorbaar zwart

dichte blindheid

zonder beeld, zonder licht

—————————-

de leegte van een dag

steeds, maar na morgen weer

geen ogenblik

met rust, stapels mening

—————————-

—————————-

maart 5, 2009
By on 21:04
Meerdicht oktober 2007, Verleden tijd

Willem Houtgraaf

——————————-

——————————-

Tijd weg

——————————-

——————————-

Straks is nu verleden tijd

seconden komen niet meer terug

leeftijd maakt hem numeriek

dagen verjaren

——————————-

Soms bespringt een oude vriend

momenten van vandaag

verandert dan die grijze dag

in een ander etmaal?

——————————-

Waarheid kan niet tegen tijd

feiten nemen andere wegen

ze verdwijnen in een dikke mist

herinneringen worden bleke brij

——————————-

Nu beleven wij al straks

de invloed van de al verdwenen stroom

bepaalt momenten die nog gaan

ze vertrekken nu

zonder oponthoud——————————-

——————————-

——————————-

—————————————————-

——————————-

——————————-

Jeroen Warmerdam

——————————-

——————————-

Maak mijn tijdreis stuk,

ik wil blijven steken in geluk.

Laat mij in genot verdrinken,

waarin toekomst noch verleden klinken.

——————————-

De klok vertikt het.

——————————-

——————————-

—————————————————

——————————-

——————————-

Ineke Hoonakker

——————————-

——————————-

ZIJN IN DE VERLEDEN TIJD

——————————-

——————————-

De onvoltooid verleden tijd

zo leerden wij ooit in de klas

van het werkwoord zijn is

Was

——————————-

De voltooide verleden tijd

is verder terug het allermeest

de woorden hiervoor zijn

Is geweest

——————————-

De onvoltooid verleden toekomende

tijd voor een werkelijk kronkelig brein

wordt verwoord in de vervoeging

Zou zijn

——————————-

De voltooid verleden toekomende tijd

is echt een puzzel voor de geest

van zijn wordt het dan

Zou zijn geweest

——————————-

——————————-

——————————-

——————————-

Vindt u dit gegoochel niet zo fijn

en dat zou zo maar zo kunnen zijn

ik ben ook het liefste, beken ik u

tussen was en zou,  in het hier en nu.

——————————-

——————————-


By on 20:49
Meerdicht september 2007, Vrij onderwerp

Guus Assen

——————————-

——————————-

Haast

——————————-

Twee treden tegelijk

een sprint een sprong

de trein rijdt

——————————-

mensen vullen het perron

klitten aan deuren

de trein rijdt

——————————-

——————————-

op een lavendelperkje

zuigt een hommel zich vol

ik wacht op de volgende vakantie

de trein rijdt

nog even niet

——————————-

——————————-

—————————————————-

——————————-

——————————-

Ineke Hoonakker

——————————-

——————————-

VREDE

——————————-

——————————-

Als je iets vragenloos aanvaardt

Als je oud xe9n nieuw bewaart

Dan is je wereld een verbrede

Dat is vrede

——————————-

Als ik een dag niets heb begeerd

Als ik een dag veel heb geleerd

Dan is die dag een welbestede

Dat is vrede

——————————-

Als zij het leven innig viert

Als zij haar pijn met slingers siert

Dan is de toekomst hemelsbrede

Dat is vrede

——————————-

Als je kunt zeggen: ik ben akkoord

Met mijn bestaan tot het laatste woord

Dan is geluk een dwarsdoorsnede

Dat is vrede

——————————-

Als hij door liefde wordt aangestuurd

Als hij de haat daarom verduurt

Dan gaat het scherpe van de snede

Dat is vrede

——————————-

Als wij ondanks alle strijd

Elkaar in ons zijn toegewijd

Is dat dan de eerste schrede?

Is dat vrede?

——————————-

——————————-

—————————————————

——————————-

——————————-

Willem Houtgraaf

——————————-

——————————-

Oorspronkelijke bewoners

——————————-

Hun rotsen zeggen de geheimen

gewone mannen, vrouwen zaken

maar wij begrijpen geen figuren

door duizend jaren lang verouderd

——————————-

Hun land, hun god en tegenspeler

de bron van schepping en verhalen

de schepen brachten de ideexebn

als ziektekiemen voor hun leven

——————————-

In vreemde steden is hun ziel niet

ze hangen rond, in parken, drinken

ze zingen hooguit van de roes, hun

vergeten thuis verdwaalt verloren

——————————-

——————————-

——————————-

Oxenford, 03 augustus 2007

januari 26, 2009
By on 23:22